Αποχή και Προκαταλήψεις

Προκατάληψη 1

Η αποχή δεν είναι πολιτική θέση

Η αποχή όπως και η συμμετοχή στέλνει μηνύματα που μπορούν να αξιολογηθούν κατά το δοκούν. Κάποιος που απέχει μπορεί να είναι απολιτικοποιημένος ή όχι. Το ίδιο ισχύει για κάποιον που ψηφίζει. Το σύστημα μπορεί να ερμηνεύσει την αποχή ως απολιτική θέση όπως ακριβώς μπορεί να ερμηνεύσει την ψήφο στους οικολόγους ως αποτυχία των άλλων κομμάτων ή την ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ ως αποτέλεσμα της γοητείας(!) του Τσίπρα. Επιπλέον, υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι η ψήφος στη ΝΔ με αντάλλαγμα διορισμό στο δημόσιο στέλνει σαφέστερο πολιτικό μήνυμα από την αποχή; Επομένως, είναι στο χέρι του κάθε πολίτη να αξιολογήσει την αποχή ή τη συμμετοχή όπως νομίζει, χωρίς να θεωρείται η μια ή η άλλη ξεκάθαρα πολιτική ή απολιτική πράξη.


Προκατάληψη 2

Η αποχή συμφέρει το σύστημα

Όπως είναι γνωστό όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί παρακαλάνε για συμμετοχή προκειμένου να πετύχουν την πολυπόθητη κομματική συσπείρωση. Επίσης, τα ΜΜΕ ως γνήσια φερέφωνα της εξουσίας σπρώχνουν τον κόσμο προς την κάλπη προκειμένου να μειωθεί η αποχή. Οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές επιστρατεύουν ανεκδιήγητα επιχειρήματα για να πείσουν τον κόσμο να ψηφίσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το επιχείρημα της Γιαννάκου "οι Έλληνες πρέπει να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές γιατί οι ευρωβουλευτές που προέρχονται από κράτη μέλη με μικρή συμμετοχή έχουν πρόβλημα αξιοπιστίας". Αν, λοιπόν, σκοπός μας είναι να ενισχύσουμε την αξιοπιστία ενός αποτυχημένου πολιτικού συστήματος δεν έχουμε παρά να τρέξουμε στην κάλπη.


Προκατάληψη 3

Η αμεσοδημοκρατία είναι ουτοπία, οπότε ας αρκεστούμε στην έμμεση δημοκρατία

Η αμεσοδημοκρατία είναι σήμερα τόσο ουτοπική όσο η δημοκρατία στην μοναρχική Ευρώπη πριν από τη Γαλλική Επανάσταση του 1789. Φαντάζομαι ότι τότε οι επαναστάτες δεν θα έπρεπε να παλέψουν για την ανατροπή της μοναρχίας αλλά να βρουν τρόπους να τη βελτιώσουν μέσα από τη συμμετοχή τους σε αυτή...


Προκατάληψη 4

Αν απέχεις από τις εκλογές έχεις παθητική στάση άρα είσαι μοιρολάτρης

Προσωπικά αρνούμαι να αξιοποιήσω τα 3 λεπτά που μου δίνει το σύστημα για να αλλάξω τον κόσμο. Προτιμώ να το παλέψω πραγματικά, να βρεθώ στο δρόμο με ανθρώπους και να μιλήσω ανοιχτά και ειλικρινά για όσα μας προβληματίζουν. Κι όλοι μαζί να παλέψουμε ώστε τα 3 λεπτά συμμετοχής κάθε τέσσερα χρόνια να γίνουν 24 ώρες συμμετοχής κάθε μέρα. Μοιρολατρία είναι να αποδέχεσαι ότι η άμεση δημοκρατία είναι ουτοπία. Μοιρολατρία είναι να αρπάζεις τα ψίχουλα που σου πετάει το σύστημα και να είσαι ικανοποιημένος Μοιρολατρία είναι να φοβάσαι να γίνει εσύ ο επαναστάτης και να ψηφίζεις τους επαναστάτες του καναπέ προκειμένου να κάνουν τη δουλειά για σένα.

Θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας...

Ska-P, 63 High @ Γήπεδο Μακεδονικού (Θεσσαλονίκη), 16/05/09

Share Περπατώντας στους δρόμους της Θεσσαλονίκης το πρωινό του Σαββάτου, ένας διαφορετικός αέρας έπνεε στην πόλη. Αφίσες της συναυλίας που ξεκούραζαν το μάτι από τα έργα για το Μετρό, ομάδες νέων που έφτασαν από όλη την Ελλάδα αλλά και από τα υπόλοιπα Βαλκάνια και γενικά όλη η πόλη, από τα καφέ πολυτελείας της Αριστοτέλους και της παραλίας μέχρι τον πεζόδρομο της Γούναρη, να συζητά για τη συναυλία των Ska-P. Και να μου το έλεγαν, δε θα το πίστευα ότι η ανταπόκριση του κόσμου θα ήταν τόσο μεγάλη. Από τη μια η ευχάριστη μουσική των Ισπανών, που ταιριάζει με την καλοκαιρινή διάθεση, από την άλλη το γενικό επαναστατικό κλίμα των τελευταίων μηνών, δημιούργησαν το καταλληλότερο μείγμα για μια πετυχημένη βραδιά. Όντως όλα έμοιαζαν ιδανικά. ο πράσινος αγωνιστικός χώρος είναι πάντα προτιμότερος από οποιοδήποτε αποπνικτικά κλειστό venue, η είσοδος του κόσμου, αν αναλογιστούμε και το μεγάλο του αριθμό, γινόταν με φυσιολογικούς ρυθμούς, κάποιες μικροφασαρίες έληξαν γρήγορα, ο καιρός ήταν όσο ζεστός χρειαζόταν, οι μπύρες φτηνές και οι 63High, ένα από τα μεγαλύτερα ska punk ονόματα της χώρας, άνοιξαν τη βραδιά. Με δικά τους κομμάτια, γνωστά σε μεγάλη μερίδα του κοινού, αλλά και με την διασκευή του "Blitzkrieg Bop" των Ramones, έπαιξαν όσο έπρεπε, χωρίς να κουράσουν, χειροκροτήθηκαν θερμά και αποχώρησαν για να δώσουν τη θέση τους στους Ska-P. Οι Ισπανοί μέσα στις επόμενες δυο ώρες απέδειξαν εύκολα γιατί θεωρούνται και είναι το μεγαλύτερο όνομα του είδους στην Ευρώπη. Με διαδοχικά ανοδική πορεία από το 1994 μέχρι το 2002 και την περσινή τους επιστροφή τους με το "Lagrimas Y Gozos" κερδίζουν ολοένα και περισσότερους οπαδούς, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Κάποιοι από τους οπαδούς αυτούς έσβησαν προσωρινά τη δίψα τους με την αναπάντεχη εμφάνιση των Locos (συγκρότημα του Pipi) το περασμένο καλοκαίρι στην Καβάλα, αλλά τώρα είχε έρθει η ώρα for the real thing. Από το "Ni Fu Ni Fa" που άνοιξε τη συναυλία μέχρι το βαλκανικό αυτοσχεδιασμό στο τελείωμα της, πάνω στη σκηνή επικρατούσε το απόλυτο πανηγύρι, το τέλειο street party με τρομπέτες, ξυλοπόδαρα, διάφορα κουστούμια και απέραντο κέφι. Οι οθόνες όμως δεν είχαν την ίδια ευχάριστη εικόνα, δείχνοντας όλα τα άσχημα αυτού του κόσμου, από τους wannabe ηγέτες μέχρι την άδικη δολοφονία λαών και ζώων. Φυσικά τα μηνύματα που θέλουν να μεταδώσουν οι Ska-P γίνονταν δεκτά με ενθουσιασμό, παρά τη μόνιμη και αναγκαστική χρήση της ισπανικής γλώσσας. Έτσι έβλεπες το ίδιο κέφι και στο κοινό, που όταν όμως έκανε διάλειμμα από τον ξέφρενο χορό δε παρέλειπε να φωνάξει τα γνωστά συνθήματα. Από τις πιο ανατριχιαστικές στιγμές η αναφορά του συγκροτήματος στον, γνωστό σε όλους πλέον, Αλέξη και η προβολή της φωτογραφίας του στην οθόνη. Κάτι τέτοιες στιγμές ένα ολόκληρο γήπεδο φαίνεται να μιλά την ίδια γλώσσα. Μουσικά, πέρα από τα καινούργια κομμάτια, ακούστηκαν σχεδόν όλα τα γνωστά τους, όπως τα "Cannabis", "Welcome To Hell", "Intifada", "Casposos", "A La Mierda, Tio Sam", "Simpatico Holgazan", "El Gato Lopez", αλλά και μια διασκευή στο "I Fought The Law" των Clash. Η συγκεκριμένη συναυλία αποτέλεσε ένα πολύ σημαντικό γεγονός, διότι ένα τόσο μεγάλο συγκρότημα όπως οι Ska-P ήρθε επιτέλους στη χώρα μας και ακόμα πιο συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη, η οποία δεν έχει την τύχη να απολαμβάνει ονόματα τέτοιου βεληνεκούς. Οι ντόπιοι διοργανωτές έκαναν μια πολύ μεγάλη προσπάθεια και ο κόσμος τη στήριξε με το παραπάνω. Την επιβράβευση και στις δυο πλευρές έδωσαν οι Ska-P. Muchas Gracias!

Εκλογές και... Επιλογές

"Δημοκρατία είναι όταν πέντε λύκοι κι ένα πρόβατο ψηφίζουν τι θα φάνε για βραδινό... " λέει ένα γνωμικό.

Μόνο που στην πραγματικότητα ο λύκος είναι ο ένας κι όμως έχει τη δύναμη να φάει τα πρόβατα μέσα από "δημοκρατικές" διαδικασίες. Κι αυτό γιατί τα πρόβατα αντί να συνεργαστούν με τη ράτσα τους προσπαθούν να γίνουν λύκοι. Κάνουν μια θεραπεία που περιλαμβάνει μικροπολιτικά παιχνίδια, κομματικές γραμμές, πισώπλατες μαχαιριές, γλύψιμο κι εξυπηρετήσεις προκειμένου να γίνουν έστω για μια φορά κι αυτά λύκοι. Να γίνουν κυρίαρχοι των άλλων.

Αγνοούν τον άλλον, τον δύσκολο αλλά αποτελεσματικό δρόμο: δε χρειάζεται να γίνεις κυρίαρχος των άλλων για να έχεις δύναμη - χρειάζεται να γίνεις κυρίαρχος του εαυτού σου.

Πριν από τέσσερις μέρες έγιναν φοιτητικές εκλογές. Για τους ρομαντικούς οι φοιτητές κάποια μέρα θα φτιάξουν ένα κίνημα ιδεών και θα απελευθερώσουν την κοινωνία. Αντί λοιπόν για νέους ανθρώπους που έχουν ιδέες αλλά όχι αγκυλώσεις, οράματα αλλά όχι εφιάλτες, πάθος αλλά όχι μίσος, βλέπει κανείς παιδιά να αυτεγκλωβίζονται σε μια δίνη από αυταπάτες, να διέπονται από απλό οπαδικό φανατισμό. Άνθρωποι οπισθοδρομικοί με όλη τη σημασία της λέξης. Εικοσάρηδες που δεν ψάχνουν κάτι: πιστεύουν ότι το βρήκαν κιόλας. Κι όταν οι άλλοι δε συμμερίζονται τα ευρήματά τους είναι "κολλημένοι". Για αυτούς τους ανθρώπους τα πράγματα είναι απλά: είσαι μαζί μας ή είσαι με τους άλλους. Επιλέγουν μια από τις δύο μισές αλήθειες που τους προσφέρουν στο πιάτο, τις ονομάζουν "δεξιά" κι "αριστερά" κι επιλέγουν μια σύμφωνα με όσα (τους) έμαθαν, με όσα έζησαν, με όσα φαντάζονται ότι θα ζήσουν. Δε διεκδικούν το μέλλον τους - το βασίζουν σε πατέντες του παρελθόντος. Και χωρίς να το καταλαβαίνουν το πιάνουν απ' το λαιμό και το πετάνε στον καιάδα του συστήματος.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν μόνο σε ιδεολογικό επίπεδο. Για τις πρακτικές του λύκου δεν έχω πολλά να πω. Για τις πελατειακές σχέσεις, για τα φοιτητικά σφηνάκια, για τις συνελεύσεις - θέατρο σκιών δεν κάνω λόγο. Αυτά είναι φανερά. Αυτά όσοι θέλουν τα βλέπουν. Κι όσοι δε θέλουν να τα δουν, τα νιώθουν. Καταφεύγουν όμως στο επιχείρημα της ιδεολογίας, του καλού και του κακού, του δίκαιου και του αδίκου. Δυστυχώς όμως γι' αυτούς, πάντα βάζουν τον εαυτό τους στη θέση του καλού και του δίκαιου, ποτέ στη θέση του κακού και του αδίκου.

Στη Ρόδο η ΔΑΠ έπεσε, η ΠΑΣΠ ανέβηκε, η ΠΚΣ έπεσε, τα ΕΑΑΚ ανέβηκαν. Παρ' όλες τις αλλαγές σύντομα θα καταλάβουμε ότι δεν άλλαξε τίποτα. Γιατί εξ' ορισμού δε γινόταν να αλλάξει μέσα από αυτή την νοοτροπία και αυτές τις πρακτικές. Το ερώτημα είναι: θα κάνουμε ποτέ κάτι για να αλλάξουν τα πράγματα;

Η αλλαγή θα έρθει όταν δε θα υπάρχουν λύκοι και πρόβατα - θα υπάρχουν πλάσματα. Δε θα υπάρχουν Δαπίτες και Πασπίτες - θα υπάρχουν άνθρωποι που θα θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο και όχι το μικρόκοσμό τους. Δε θα υπάρχουν νέοι που θα σκέφτονται σαν γέροι - θα υπάρχουν γέροι που θα σκέφτονται σαν νέοι Δε θα υπάρχουν αριστεροί που θα είναι στην ουσία δεξιοί, ούτε δεξιοί που στην ουσία είναι... δεξιότεροι. Οι αναρχικοί δε θα είναι συγκεκαλυμένοι εξουσιαστές. Δε θα υπάρχουν εκλογές - θα υπάρχουν επιλογές. Γιατί αν κάτι με έμαθε το πανηγύρι της Τετάρτης είναι ότι όταν δεν υπάρχουν επιλογές κάνουμε εκλογές.

Στα πρόθυρα της διάσπασης η ΔΑΠ Ιωαννίνων

Στα πρόθυρα της διάσπασης βρίσκεται η ΔΑΠ Ιωαννίνων με αφορμή την είσπραξη των κονδυλίων οικονομικής ενίσχυσης των φοιτητικών συλλόγων από την Πρυτανεία. Το θέμα ύστερα από καταγγελία που είχε γίνει βρίσκεται υπό εισαγγελική έρευνα, με εντολή μάλιστα του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά. Ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν ότι η Πρυτανεία εντός των ημερών θα δώσει στην δημοσιότητα στοιχεία που έχει συλλέξει και αφορούν στην περίοδο από το 1973 και μέχρι σήμερα. Τα κονδύλια φαίνεται ότι επί σειρά ετών εισπράττονταν κυρίως από μέλη της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Πρόκειται για τα ίδια στελέχη που πρωταγωνιστούν δύο περίπου δεκαετίες στο χώρο της Πανεπιστημιακής Κοινότητας.Η κατάσταση στην ΔΑΠ είναι εκρηκτική. Η σημερινή ηγεσία της παράταξης αρχικά αιφνιδιάστηκε από τις εξελίξεις και στην συνέχεια αποφάσισε να περάσει στην αντεπίθεση. Ο σημερινός υπεύθυνος της ΔΑΠ, που φέρεται να έχει υπογράψει για την είσπραξη κονδυλίων που θα κάλυπταν ανάγκες γραφικής ύλης, στην Γενική Συνέλευση της Σχολής του, δήλωσε πλήρη άγνοια, υπονοώντας ότι κάποιοι πλαστογράφησαν την υπογραφή του. Ο αναπληρωτής υπεύθυνος πόλης Χρήστος Μπανταΐτης σε δήλωσή του στο Epiruspost.gr σημείωσε με νόημα πως «μόλις μάθαμε τα περί τιμολογίων εκπλαγήκαμε. Δεν γνωρίζαμε τίποτα. Ξέρω ότι όσοι φέρονται ως εμπλεκόμενοι στην Γενική Συνέλευση της Σχολής τους δήλωσαν ότι δεν γνώριζαν τίποτα. Για τις υπόλοιπες σχολές ακόμη δεν ξέρουμε. Περιμένουμε τα αποτελέσματα της έρευνας και θα απαντήσουμε».Το ρήγμα στην ΔΑΠ είναι βαθύ και ορισμένοι εκτιμούν ότι η φοιτητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας θα οδηγηθεί διασπασμένη στις φοιτητικές εκλογές του Μαΐου. Όσοι γνωρίζουν την αλήθεια και τα πραγματικά περιστατικά, όχι μόνο από τον χώρο της ΔΑΠ αλλά και από άλλες φοιτητικές παρατάξεις, φοβούνται να μιλήσουν δημοσίως. Το διάστημα αυτό, όπως αναφέρουν έγκυρες πηγές, κάποιοι κύκλοι έχουν φροντίσει να σπείρουν τον φόβο και τον τρόμο μεταξύ των φοιτητών, απειλώντας τους ότι θα αναλάβουν να λύσουν τις διαφορές «άνθρωποι της νύχτας». Πολλοί είναι αυτοί που κάνουν λόγο για ένα κύκλωμα αιώνιων φοιτητών, με περγαμηνές, οι οποία αλωνίζουν στον χώρο της Πανεπιστημιακής Κοινότητας και έχουν καταφέρει να επιβιώνουν και να πρωταγωνιστούν με όλα τα καθεστώτα και όλες τις πρυτανικές αρχές.

ΠΗΓΉ : http://www.epiruspost.gr/ekpaideysi/974-2009-04-06-01-12-39.html

ΥΓ: Όποιος από Γιάννενα έχει σχετική πληροφόρηση, ας ενημερώσει!!

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΣΤΑΛΗ ΣΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠ. ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΑΚΗ (ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟ).ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΕΣ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΥΡΟ.

Kατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του υπουργού Π. Παυλόπουλου στη Σύρο για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, oμάδα φοιτητών που υλοποιούσε την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Φοιτητικού Συλλόγου Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων για παράσταση διαμαρτυρίας, αντιμετώπισε την προκλητική συμπεριφορά της αστυνομίας.
Οι διαδηλωτές που πλαισιώθηκαν από καθηγητές, συνδικαλιστές κι εργαζομένους δεν έδειξαν καμία προκλητική στάση. Δεν παρενέβησαν στην παρέλαση, ούτε φώναξαν συνθήματα. Οι εντολές των αστυνομικών δυνάμεων ήταν σαφείς και υλοποιήθηκαν με τον χειρότερο τρόπο:


- Να κατέβει το αναρτημένο πανό με κάθε τρόπο και να συλληφθούν τα άτομα που το κρατούσαν. Στην αρνητική μας απάντηση να κατεβάσουμε το πανό που ανέγραφε Η νεολαία δεν ξεχνάει: Να φύγει ο Υπουργός της Βίας και των Δολοφόνων», οι αστυνομικοί το έσκισαν με μανία, έσπρωχναν τον κόσμο και γονάτισαν φοιτητή με σκοπό να τον συλλάβουν, ανεπιτυχώς τελικά.

- Να περικυκλωθεί στενά και προκλητικά το μπλοκ, για να μην επιτεθεί στο αυτοκίνητο του Παυλόπουλου που έστριβε 50 μέτρα μακρύτερα. Πολίτες που έφευγαν εκείνη την ώρα από την παρέλαση, έδειξαν την συμπαράστασή τους στους διαδηλωτές χειροκροτώντας και αντιδρώντας για τη στάση της αστυνομίας.

- ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΕΙ Η ΠΟΡΕΙΑ προς την Περιφέρεια, όπου έδινε συνέντευξη τύπου ο Παυλόπουλος. Στην φασιστική αυτή απόφαση, οι διαδηλωτές αντέδρασαν έντονα και ακολούθησαν μικροσυμπλοκές. Οι αστυνομικοί προσπάθησαν να συλλάβουν φοιτητή αλλά και πάλι ανεπιτυχώς. Οι διαδηλωτές τελικά έφτασαν έξω από την Περιφέρεια όπου και συνέχισαν την διαμαρτυρία τους.

Η αστυνομία της Σύρου έδειξαν με την πρώτη ευκαιρία το πραγματικό της προσωπείο. Η διαφορά με τα υπόλοιπα καθημερινά συμβάντα αστυνομικής αυθαιρεσίας στο νησί είναι ότι την 25η Μαρτίου πολύ κόσμος είδε, κατάλαβε και αντέδρασε. Υπάρχουν ντοκουμέντα που αποδεικνύουν την προκλητική στάση και τα παραπάνω γεγονότα.

Γεννιούνται όμως τα εξής ερωτήματα:
- Ποιος έδωσε τις παραπάνω προκλητικές εντολές στα αστυνομικά όργανα; Ο ίδιος ο Παυλόπουλος στη συνέντευξη τύπου δήλωσε ότι δεν ενοχλήθηκε από τις διαμαρτυρίες «αφού οι διαδηλωτές δεν έκαναν κάτι παράνομο».
- Για ποιο λόγο θεωρήθηκε ως «υβριστικό» το πανό και από πότε απαγορεύεται η δημόσια διαμαρτυρία και διαδήλωση;
- Γιατί ορισμένοι από τους αστυνομικούς δεν έφεραν τα διακριτικά τους;
- Ποιος επιτέλους θα σεβαστεί τα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών;

Ο τοπικός τύπος για μία ακόμα φορά σιώπησε απέναντι στα κρούσματα αστυνομικής αυθαιρεσίας. Φαίνεται ότι η γιορτή δεν έπρεπε να χαλάσει ούτε γι’ αυτούς (ή μήπως το συμφέρον προέχει της αλήθειας;). Όσο για τον Περιφερειάρχη κ.Κόκκινο, που ουσιαστικά κάλεσε και φιλοξένησε τον Υπουργό της Βίας στο νησί, έχουμε εμπειρία για τις απόψεις και τις δράσεις του. Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό αυτή την φορά.

Καλούμε όμως τις τοπικές αρχές και τη ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ να καταδικάσουν δημοσίως τα γεγονότα και να διενεργήσουν έρευνα για το ποιος έδωσε τις εντολές για την καταστολή των συνταγματικών δικαιωμάτων των φοιτητών και των διαδηλωτών.

-- Βίντεο, φωτογραφίες και αναλυτικότερη περιγραφή των γεγονότων:
http://dpsdfs.blogspot.com/2009/03/25.html

http://dpsdfs.blogspot.com/2009/03/blog-post_25.html

-- Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και το κείμενο που μοιράστηκε:

http://dpsdfs.blogspot.com/2009/03/persona-non-gratao.html

-- Ανακοίνωση του Συντονιστικού Σωματείων και Συνδικαλιστών Νομού Κυκλάδων:

http://www.alfavita.gr/anakoinoseis/ank26_3_9_823.php

-- Επίσης πληροφόρηση από το blog του Συλλόγου:

www.dpsdfs.blogspot.com

ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ...

ΜΕ ΤΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΤΟΝ PATILANO ΠΕΡΠΑΤΑΓΑΜΕ ΑΜΕΡΙΜΝΟΙ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ.ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΕΤΥΧΑΜΕ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΜΑΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΥ.ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ....
ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΗΞΕΡΕ ΣΕ ΠΙΟ ΚΟΜΜΑ ΑΝΗΚΟΥΝ... ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ ΠΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΗΞΕΡΕ ΚΑΙ ΤΙ ΚΟΜΜΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ....
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ,ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΒΑΘΙΑ,ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΠΟΛΥ <<ΚΑΤΑΣΚΟΠΙΚΑ>>,ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΥΣ ΦΑΚΕΛΩΜΕΝΟΥΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ...ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΠΟΥΘΕΝΑ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΠΑΔΟΙ ΚΑΝΕΝΟΣ...
ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΝ ΠΗΔΑΝΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΟΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΝΑΠΑΥΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΕΔΡΑΝΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ...


ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΝΑ ΠΩ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ

"Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία"

Oταν ανέλαβε την εξουσία, τον περασμένο Νοέμβριο, ο νέος βασιλιάς του Μπουτάν Τζιγμέ Κεσάρ διακήρυξε ότι κύριος στόχος του θα είναι «η δημιουργία μιας πεφωτισμένης κοινωνίας, με αποστολή την ευτυχία και την ευημερία όλου του λαού».

Η εξαγγελία αυτή του μόλις 28 ετών βασιλιά δεν θα προκαλούσε κανένα ενδιαφέρον αν η χώρα αυτή δεν είχε εκδηλώσει εδώ και πολλά χρόνια την προτίμησή της για την «Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία» έναντι του γνωστού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Η λογική πίσω από την καθιέρωση ενός τέτοιου δείκτη είναι απλή: η οικονομική ανάπτυξη δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά ένα εργαλείο για την επίτευξη άλλων, πιο ουσιαστικών σκοπών, όπως είναι η ειρήνη, η ασφάλεια και η ευτυχία. Με αυτή τη φιλοσοφία ως οδηγό του, το Κέντρο Σπουδών του Μπουτάν (Bhutan) συνέταξε έναν κατάλογο 290 ερωτήσεων και άρχισε να τον διανέμει σε όλη τη χώρα.

Μικρές πολυτέλειες ασήμαντων βασιλείων, θα πει κανείς. Όμως, την αξία του ΑΕΠ για τη μέτρηση της ευημερίας ενός λαού δεν την αμφισβητούν μόνο οι κάτοικοι του Μπουτάν. Όπως σημειώνει ο Simon Briscoe στο περιοδικό των Financial Times, σε όλο τον κόσμο γίνεται σιγά σιγά κατανοητό ότι αυτό που έχει σημασία δεν είναι απλώς η μακρο-οικονομική ανάπτυξη, αλλά μια γενικότερη έννοια «προόδου».

Πώς να έχει κανείς εμπιστοσύνη στο ΑΕΠ όταν μετρά την περίθαλψη των ηλικιωμένων μόνο όταν τους κλείνουμε σε ιδρύματα και όχι όταν τους φροντίζουμε στο σπίτι; Τι αξία έχει ένας δείκτης που αγνοεί τις επιπτώσεις που έχουν οι φυσικές καταστροφές ή η ανακάλυψη φυσικών πόρων στην ευημερία ενός λαού; Τι μας ενδιαφέρει το μέγεθος των ξένων επενδύσεων αν χάνονται θέσεις εργασίας με τη μετεγκατάσταση επιχειρήσεων στο εξωτερικό;

Δεν προκαλεί έτσι έκπληξη ότι ο Γάλλος πρόεδρος ανέθεσε τη διερεύνηση αυτού του θέματος σε μια καινούργια «Επιτροπή για τη Μέτρηση των Οικονομικών Επιδόσεων και της Κοινωνικής Προόδου», με επικεφαλής τον νομπελίστα οικονομολόγο Joseph Stiglitz και σύμβουλο τον καθηγητή Amartya Sen. Ανάλογη προσέγγιση αναμένεται να ακολουθήσει και ο Μπαράκ Ομπάμα.

Στην τελευταία διάσκεψη του Νταβός, ο επικεφαλής στατιστικολόγος του ΟΟΣΑ (OECD), Enrico Giovannini, παρουσίασε διάφορους τρόπους για την αξιολόγηση της προόδου ενός έθνους. Στον υπολογισμό του ΑΕΠ θα μπορούσε, για παράδειγμα, να απαλειφθούν στοιχεία όπως η ρύπανση της ατμόσφαιρας και οι θάνατοι από τροχαία και να προστεθεί ο ελεύθερος χρόνος. Οι δημοσκοπήσεις θα μπορούσε να περιλαμβάνουν ερωτήσεις όπως: είστε περισσότερο ή λιγότερο ευτυχισμένος από πέρυσι; Υποφέρετε από κάποια αρρώστια;

Η ερευνα θα περιλμβανει γυρω στους 100 δεικτες επιτρεποντας στον αναγνωστη να δει αν οι τασεις ειναι θετικες, ή αρνητικες. Η Αυστραλια, η Ισπανια και ο Καναδας ειναι μεταξυ των χωρων που εχουν συλλεξει και παρουσιασει πληροφοριες κατα τετοιο τροπο ωστε να γινουν πιο σχετικες και πιο προσιτες στο κοσμο και να δημιουργησουν πιο χρησιμα εργαλεια που θα συνεισφερουν στην τακτικη της πολιτικης που ειναι βασισμενη σε αποδειξεις.

Το μεγαλυτερο εγχειρημα σε διαδικτυακο επιπεδο ονομαζεται “The State of the USA”και θα λειτουργησει τους επομενους μηνες. Η ιστοσελιδα του θα μπορει να παρεχει ευκολη και προσιτη τοπικη, εθνικη πληροφορηση καθως και ενα φορουμ που θα επιτρεπει στους Αμερικανους να ασχολουνται με διαφορα σημαντικα ζητηματα οπως εκπαιδευση, υγεια, οικονομια, οικογενεια, παιδια και ασφαλεια. "Ειναι σχεδιασμενο για να εκτιμησει προς τα που κινειται το εθνος και που εχει σταματησει". Ο David Walker, προεδρος του CEO και του ιδρευματος Peter G. Peterson επιδοκιμαζει το ολο εγχειρημα λεγοντας οτι:”για να θεωρειται μια χωρα κορυφαια στην εποχη της πληροφορησης, σημαινει οτι θα πρεπει και να παραγει επιστημονικα τεκμηριωμενη και καλης ποιοτητας πληροφορηση στο κοινο επανω στο που ειμαστε και στο που πηγαινουμε”.

Οι αριθμοί είναι οικουμενικοί, δεν έχουν ηλικία, φύλο ή εθνικότητα. Mερικοι μελετητες ισχυριζονται, ομως, οτι ο τρόπος που χρησιμοποιούνται μπορεί να αποδυναμώσει, ή να ενισχύσει τη δημοκρατία. Τα αναπτυσσομενα εθνη μπορουν μ αυτο το τροπο να δουν βελτιωσεις, αλλα και μια κλιση προς τη "δυτικοποιηση" και να αισθανθουν οτι η καλυτερη πληροφορηση θα τους βοηθησει να αποφασισουν ποια στοιχεια της δυτικης "αναπτυξης" προτιμουν να υιοθετησουν και ποια οχι.

από το blog Μετανάστης

Θέλω τη γνώμη σας

«Όχι πια νόμους! Όχι πια δικαστές! Η ελευθερία, η ισότητα και η έμπρακτη ανθρώπινη αλληλεγγύη είναι τα μόνα αποτελεσματικά εμπόδια που μπορούμε ν' αντιπαραθέσουμε στα αντικοινωνικά ένστικτα μερικών από μας»
Πέτρος Κροπότκιν

Που πήγε ο κόσμος ;;;;

Άραζα κλασσίκα σε μια πλατείτσα εδώ πέρα, στην Καβάλα.Απεναντί μου ήταν κάτι μπάτσοι , οι οποίοι πιο πρίν με σταμάτησαν για αναγνώριση στοιχείων και τότε ξαφνικά θυμήθικα τον πανικό και τον κόσμο που ξεσηκώθηκε με την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου (γιατί για μένα όπως ελπίζω και για τους περισσότερους δεν μετράει η ηλικία του , αλλά το οτι σκοτώθηκε απο μπάτσο χωρίς να διαπράξει κανένα έγκλημα,ήταν ένας αθώος πολίτης που σκοτώθικε απο ένα κρατικό όργανο , έναν εθνικό φρουρό ,ούτε καν μπάτσο κανονικό.)αλλά η δολοφωνία του Αλέξη ήταν απλά το έναυσμα για να βγεί η οργή του λαού στους δρόμους , γιατί δεν ήταν μόνο οι κουκουλοφόροι ή αλλιώς γνωστοί άγνωστη , ήταν ο οργησμένος λαός που διαμαρτύρονταν για την οικονομία , για την κυβέρνηση , για το πως μεταχειρίζονται ορισμένα άτομα αυτη την εξουσία . Τότε είχα πεί χαρούμενος σε έναν φίλο μου <<Επιτέλους ξυπνήσαμε από τον αιώνιο λίθαργο!!!>>. Και όντως η προσέλευση του κόσμου ήταν τεράστια . Κάθε μέρα , κάθε ώρα γινόταν πορείες . Αλλά είχα έναν φόβο , σκεφτόμουν ότι όλα αυτά θα σταματήσουν μια μέρα και το χειρότερο, θα ξεχαστούν . Για κακή μου τύχη ,αυτό έγινε . Η πορείες έγιναν πιο λίγες , κανένας πλέον δεν κατέβαινε στους δρόμους . Και σήμερα πλεον ξεχάστικαν όλα . Στην πορεία που έγινε απο τους αντιεξουσιαστές για την Κωνσταντίνα Κούνεβα , ήταν πολλοί λίγοι ,λες και μόνο ο Αλέξανδρος ήταν άνθρωπος . Καθώς έφευγα να γυρίσω σπίτι άκουσα τους μπάτσους να λένε <<τελικά τζάμπα αγχωνόμασταν , ήταν απλά ένα ξέσπασμα.>>ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΞΕΣΠΑΣΜΑ;;; ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΤΕ , ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΕΙ;;; ΠΕΡΑΣΑΝ ΟΛΑ;;; ΞΕΧΑΣΤΗΚΑΝ;;;ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ , ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΟΛΑ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ , ΠΟΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΑΠΟ ΟΣΟ ΦΑΝΤΑΖΟΜΟΥΝ . ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ.................

Το πιστότερο σκυλί του συστήματος

Αφορμή η Αντιφασιστική Πορεία στις 2 Φεβρουαρίου 2008.Σκοπός των αντιφασιστών ήταν να φτάσουν στην πλατεία Κολοκοτρώνη, προκειμένου να ματαιώσουν τη συγκέντρωση μελών της «Χρυσής Αυγής», που είχε προγραμματιστεί με αφορμή τα 12 χρόνια από την κρίση στα Ίμια Ουσιαστικά να πραγματοποιήσουν αντιφασιστική αντιδιαδήλωση, με αφορμή και τις τελευταίες δολοφονικές φασιστικές επιθέσεις σε βάρος μεταναστών και μελών αντιφασιστικών οργανώσεων. Αστυνομικοί και ΜΑΤ συναντήθηκαν στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη και εφάρμοσαν κοινό σχέδιο δράσης. Πρώτη γραμμή οι Χρυσαυγίτες και δεύτερη τα ΜΑΤ:



















«Για τους Χρυσαυγίτες ο αστυνομικός είναι πρόσωπο ιερό. Απόδειξη πως ποτέ δεν έχουν επιτεθεί σε ένστολο», λέει στα «ΝΕΑ» ανώτερος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. Στο αποκορύφωμα της «συνεργασίας» τους, στις αρχές μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '90, οι αστυνομικοί προμήθευαν με κλομπ και ασυρμάτους τους Χρυσαυγίτες, τους οποίους βάφτιζαν «αγανακτισμένους πολίτες». Τότε ήταν που έδρασε η ομάδα του «Περίανδρου», που συγκέντρωνε «αγανακτισμένους πολίτες» εκεί όπου γίνονταν συγκεντρώσεις αντιεξουσιαστών και στη συνέχεια αναλάμβαναν «δράση» εις βάρος τους.
Από την πλευρά του ο Ηλίας Κασσιδιάρης, μέλος της Χρυσής Αυγής, καταγγέλλει την οργανωμένη δράση των κουκουλοφόρων, οι οποίοι- όπως λέει- πήγαν στην Πλατεία Κλαυθμώνος εφοδιασμένοι με τσεκούρια, λοστούς και πριόνια για να αντιμετωπίσουν Χρυσαυγίτες και Αστυνομία. Ωστόσο αναφέρεται προκλητικά στον σοβαρό τραυματισμό ενός διαδηλωτή, λέγοντας πως «πρόκειται απλώς για έναν Αλβανό»!


Η Χρυσή Αυγή διαχρονικά έχει ρίζες μέσα στην αστυνομία και κυρίως στις ομάδες καταστολής, όπως στα ΜΑΤ. Ο ρόλος της Χ.Α. είναι σταθερός: η διατήρηση μιας συστημικής κατάστασης που στηρίζεται στο φόβο της καταστολής. Τα παραδείγματα είναι αρκετά, όπως η παρέμβαση Χρυσαυγιτών στη φιλοσοφική σχολή στη Θεσσαλονίκη το Δεκέμβρη του 2008, με σκοπό να πετύχουν όσα τα ΜΑΤ δε μπορούσαν λόγω ασύλου.


















Η συνεργασία τους δεν περιορίζεται μόνο στην κοινή δράση αλλά και στην προβοκάτσια εναντίον αναρχικών. Αρκετές φορές έχουν συλληφθεί χρυσαυγίτες και ασφαλίτες οι οποίοι συμμετείχαν σε πορείες αναρχικών δημιουργώντας μπάχαλα ώστε να δυσφημίσουν τον αντιεξουσιαστικό αγώνα.



















Για το τέλος ένα χαρακτηριστικό λήμμα απ' το αντιλεξικό που δημοσίευσαν αντιεξουσιαστές μετά τα γεγονότα στο αντιφασιστικό φεστιβάλ πριν από περίπου ένα χρόνο:

"ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ: Έλληνες νεοναζί. Δουλειά τους είναι να φτάσουν την ελλάδα στα φυσικά της σύνορα, τον αστερισμό της Ανδρομέδας, εξολοθρεύοντας στην πορεία τους ότι έχει άλλο χρώμα, εθνικότητα, θρησκεία, κούρεμα, σεξουαλικές προτιμήσεις, γνώμη, πλανητική καταγωγή... Επίσης δουλειά τους είναι οι επιθέσεις, με μαχαίρια και ρόπαλα συνήθως, εναντίον μεταναστών, αναρχικών, αριστερών, κατώτερων όντων τέλος πάντων. Φιλοδοξούν κάποτε να πάρουν από τους μπάτσους την θέση του πιστότερου σκυλιού των αφεντικών.

Το Σάββατο λοιπόν οι χρυσαυγίτες θέλησαν να παρελάσουν στο κέντρο της Αθήνας, διαμαρτυρόμενοι που το 1996 τα ντόπια αφεντικά δεν ξεκίνησαν πόλεμο με τα αφεντικά της τουρκίας. Τα ντόπια αφεντικά όχι μόνο δεν ενοχλήθηκαν, αλλά έστειλαν και τους μπάτσους να κυκλώσουν και να προστατεύσουν τους 50-100 ναζίδες. Γιατί μια παρέλαση ναζί έχει πάντα πολλαπλά οφέλη για τ’ αφεντικά. Υπάρχει π. χ. πάντα μια καλή περίπτωση να τρομοκρατήσουν έναν αριθμό μεταναστών και εσωτερικών εχθρών που θα κρατήσουν το κεφάλι (και τις απαιτήσεις τους) χαμηλά. Αν μάλιστα μαχαίρωναν και ξυλοκοπούσαν μερικούς (όπως στις πρόσφατες οργανωμένες επιθέσεις σε πακιστανούς μετανάστες στο Αιγάλεω και στο Ρέντη) τόσο το καλύτερο! Καλοί-χρυσοί οι μπάτσοι για να σκορπάνε τον τρόμο στους καταπιεσμένους, αλλά πρέπει να δρουν με μια κάποια επίφαση νομιμότητας. Οι νεοναζί όχι."